Ervaringen niet-zwangere mama

Heel herkenbaar voor ons. Wij zijn momenteel ook zwanger van ons eerste kindje en vinden het vaak ook erg moeilijk voor de niet zwangere. Jammer genoeg lijkt er niet veel over te vinden online.

Hoe heeft jullie familie gereageerd op de zwangerschap? Wij merken vooral langs de kant van mijn vrouw (zij draagt het kindje ook) dat er veel vragen zijn over wie zijn DNA en eicel het juist is. Wij vinden het niet belangrijk maar het maakt me wel erg onzeker omdat ik inderdaad ook niet erfelijk verwant ben. Wij vinden de vragen best ongepast en gaan er liever niet te veel op in. Maar misschien is dat normale nieuwgierigheid en nemen wij het te zwaar op?

Wij waren daar eigenlijk heel open over. Ons zoontje is ook wel een kopie van mij als kind dus gingen we sowieso niet kunnen verbergen dat het mijn eicel was. Wij kregen ook veel vragen, maar wij praatten daar wel openlijk over. De meesten hebben echt gwn vragen uit interesse omdat er zo weinig geweten is erover en ben dan blij dat ze het gwn vragen en een eerlijk antwoord kunnen krijgen. Ik weet wel dat mijn partner het moeilijker had in het begin om een band te voelen met ons zoontje, maar dat heeft echt niet lang geduurd. Ik denk dat dat hetzelfde is als een papa aangezien die ook het kindje niet voelen in de buik.

Hey, bedankt voor je berichtje! Ik was deze post even uit het oog verloren omdat ik het al een tijdje geleden geplaatst heb, maar merci om nog te reageren! Moest je het fijn vinden om ooit eens contact te hebben met elkaar (en mijn vriendin) om er met elkaar over te spreken, laat je het maar weten, ik denk dat zij hier ook wel voor zou openstaan (want inderdaad heel weinig rond te vinden online!!) Wij zijn wel heel open geweest over het traject naar onze omgeving dus ze wisten wel dat het ‘in mijn buik’ te doen was zeg maar en dat we geen reciprocal ivf wilden (back in the day dat we dachten dat inseminaties nog genoeg gingen zijn). Ik denk dat het geen onlogische vragen zijn, zeker voor mensen die echt dicht bij jullie staan. Verdere kennissen/ mensen op straat hebben hier geen zaken mee. Maar zelfs bij dichte mensen, voel maar wat jullie oké vinden om te delen met de wereld. Eigenlijk is het enkel jullie twee en het kind die echt ‘recht’ hebben op die info. ❤️

Daar heeft mijn vriendin ook wat angst voor, dat het niet als ‘haar kind’ zou voelen, ook omdat ik borstvoeding wil geven (waar ze helemaal achterstaat) waardoor die eerste weken natuurlijk veel bij mij zal ‘hangen’. Ander vraagje: hoe was het voor jullie om een jongen te krijgen? Als je daarop wil antwoorden hè? Wij verwachten ook een jongen en vinden het wel extra spannend omdat wij natuurlijk beide vrouwen zijn…

Ja, je merkt wel dat ons zoontje nog altijd meer aan mij hangt… maar mijn vriendin vindt kindjes ook leuker als ze al wat ouder zijn dus denk dat het ook wel beetje daardoor is… wij waren heel gelukkig met een jongen eigenlijk (kleine voorkeur). Momenteel nog niet echt besef dat dit extra spannend zal zijn, denk dat dat gaat komen als hij in de pubertijd gaat zitten… we hebben gelukkig allebei een broer en hij heeft oudere neefjes dus ik hoop dat hij dan daar wel terecht kan als hij vragen heeft in zijn pubertijd 😉