16 Reacties
vorige maand
Pittig!
Naar mijn gevoel wordt elke nieuwe sprong steeds uitdagender. Mijn zoontje zeurt, huilt en krijst veel sneller dan voorheen, alsof zijn geduld helemaal op is. Hij wilt voortdurend opgepakt worden, om vervolgens meteen weer losgelaten te willen worden. Het lijkt alsof hij zelf niet goed meer weet wat hij precies wil.
Ook eten verloopt moeizaam. Zijn fruit- en groentepapjes hoeft hij plots niet meer, terwijl hij wél dol is op zijn chipjes. Slapen is eveneens een hele uitdaging geworden. In slaap krijgen voelt soms als een letterlijk gevecht: hij probeert zich constant los te wringen of kruipt op me wanneer ik hem in slaap wieg. Hem wakker in bed leggen is geen optie, want dan barst hij in krijsen uit. De nachten zijn ontzettend vermoeiend: hij wordt bijna elk uur wakker en is vaak al klaarwakker tussen vijf en zes uur ’s ochtends.
Maar tegelijk heb ik de afgelopen dagen enorm veel ontwikkelingen gezien, zóveel zelfs dat ik het zelf amper kan bijhouden. Hij gaat zelfstandig rechtop zitten, kruipt op handen en knieën, en klautert via zijn foamblokken op de zetel. Hij brabbelt volop en na zijn dutjes zet hij zich rechtop in zijn bedje, waar hij rustig op mij wacht om hem te komen halen.
Het is allemaal prachtig om te zien. Alles heeft duidelijk zijn voor- en nadelen, maar wat een wonderlijke fase is het toch. 💛
vorige week
Reactie op Lilacoumi
Pittig!
Naar mijn gevoel wordt elke nieuwe sprong steeds uitdagender. Mijn ...
Hoe lang verliep het eten bij jullie moeizaam? Ons zoontje is al een dikke week echt huilerig en hangerig, niets is goed tenzij we met hem rondwandelen. Zijn vaste voeding en flesje weigert hij nu ook al een 3 dagen, hij wil enkel nog maar borstvoeding. Met als gevolg dat hij op de opvang dus niets eet overdag …











