Bevalverhalen

Mijn bevalling werd ingeleid en ik ervaarde zeker de weeënstorm, deze vond ik wel pittig het ging van niets naar alles. Mij hielp het enorm om op zo’n yoga bal te zitten en met jouw heupe heen en weer te bewegen terwijl je met je armen geplooid op het bed leukt. Mijn partner zette net boven mijn staatbeen ook druk tijdens een wee. Dit maakte het draagbaar. Uiteindelijk wel een epidurale gevraagd, maar toch stevig ‘:de ring van vuur’ ervaren, al bij al het helemaal waard geweest!!

Bevalling van hel gehad met de feestdagen 2x binnen geweest weeën die ontsluiting gaven en dan terug stil vielen volledig met 4cm naar huis , waarna op 36 weken en 5 dagen terug weeën en weer niet doorzetten 5cm toen de dag erna nog altijd last had toen nog een afspraak met gyn staan alles nagekeken kreeg en giede wee en ze voelde en zij direct jij gaat niet naar huis had ze gezegd als het blijft breken we je water vandaag nog hop naar materniteit verlos was volzet weeën weer gestopt en op materniteit heek andere info gekregen dan van de gyn ik mocht niet rondlopen moest blijven liggen want ik mocht het niet opwekken terwijl de weeën op en af kwamen dan uitendelijk wissel van wacht en direct loop maar rond als het niet gaat je kan het toch niet tegen houden echt supervroedvrouw toen en hoppa nog geen uur later toch naar verlis gebracht na cheken 6 cm eens op verlos nog een uur later geen vordering maar blijvende weeën dan toch uiteindelijk water gebroken rond 23 uur weeën stopte gewoon helemaal terug dan weeën opwekkers ik dacht ik wil een badbevalling jha nee zat er niet in de pijn met de opwekkers was zo ondraagelijk dat ik epi heb gekozen epi werkte eerst niet en crepeerde extra dosis gehad om dan te ondekken dat ik op 10 cm zat we gaan 30 min wachten tot je persweeën voelt wel die zijn er dus noet gekomen weeën opwekkers higer gezetbom terug betere weeën te krijgen maar nog altijd geen persdrang dus met traag komende weeën geperst al een geluk werkte de epi toen ondertussen en meneertje was er met 3 weeën uit met dat hij al heel laag zat van in het begin en naar mijn spijt uiteindelijk gescheurd meneer kwam er uit met hoofd en handje in kiekeboe houding wel piep hier ben ik mama en mijn partner tegen de gyn wel het heeft zolang geduurd dat hij toch met 37 weken is geboren uiteindelijk om kwart voor 2 was hij er dan hha , ik moet wel zeggen met men 2de bevallen zonder epi met gewone weeën en was een pak minder pijnlijk dan met de opwekkers zelfs men keizersnede van bij men 3de was niet het ergste tegenover dit en al bij al wil ik toch nog een 5de 🙈

ik zou normaal 11januari ingeleid worden en moest dan binnen om 21.00uur liep dit even anders.. zaterdag 10januari uitgerekend dus ja 10.00uur smorgens aan de monitor maar nog niet echt beweging dus hebben ze 2de keer gestript en mocht ik zondag avond om 21.00uur binnen komen om in te leiden met pilletjes.. nu zo naar huis gegaan en nog hele grote wandeling met men oudste zoontje gedaan niet stilgezeten en ja in de avond voelde ik wel soort van menstruatiekrampen maar kwamen maar om het uur en viel best nog mee qua pijn dus ik dacht zal wel weer oefenweeen zijn zo de hele nacht elk uur wakker even krampen en weer in slaap vallen.. tot in de ochtend dat ze erger werden en sneller op elkaar volgde. eindstand naar ziekenhuis gegaan omdat ze om de 5min kwamen maar opzich niet echt pijn deden (toch niet zoals bij men eerste zoon waar ik al lach te janke met 2/3cm) dus terug aan de monitor en jaa het was indd een slapend patroon (weet niet juist wat ze hiermee bedoelde) maar mocht wel blijven had al 4cm opening wat ik echt niet zag aankomen zonder pijn.. maar ja snel werd het wel heviger en dan toch een epidurale gevraagd eindelijk confirtabel liggen maar nee men zoontje lag niet goed met zijn hoofdje dus moest ik in kleermakerszit gaan zitten op handen en knieen gaan zitten hebben ze eindstand nog voorgesteld om electrode op zijn hoofdje te plaatsen omdat ze de hartslag niet goed meer vonden maar dit heb ik geweigerd om wille da ik pijn had op handen en knieen werd dit voor gesteld dus heb toen gezegd liever dat ik pijn heb en doorzet dan dat jullie eelectrode gaan plaatsen. en dan kwam het moment 🥺 ik voelde plot mijn weeen weer heeel heftig doorkomen ondanks de epidurale eerst zeiden ze dat het niet kon en hadden ze nlg keer bijgepompr maar al snel zagen ze wel dat her serieus was ineens weeen krijgen met 7/8cm opening van nix naar alles.. uur en half later heeft de anisitisist beslist om toch opnieuw te prikken en jaa de epidurale die erin zat was helemaal scheef gaan zitten hoe weten ze niet het vocht van de epidurale liep ook niet terug langs mijn rus maar bleef dus steken achter mijn vel wat ze nog nooit zo gezien hadden.. uiteindelijk toch terug gestoken en gelukkig was het snel weer beter toen en kon ik weer even ademhalen natuurlijk was mijn lichaam wel in shok bibberen overgeven heel bleek zien .. uiteindelijk heeft de aanloop naar de bevalling 12h30m geduurt en de bevalling zelf 20min dus opzich nog wel een mooie bevalling was heel rustig in de avond om 23.13 enkel mijn vroedvrouw de genycholoog en 1 student waren erbij ik vond deze bevalling persooonlijk ook vele intiemer dan bij de eerste zoon waar er 3-4 vroedvrouwen + studenten rond mij mee stonden was dit vele aangenamer en relaxter meschien omdat het de 2de was .. is nu vandaag weekje geleden en ik herstel echt goed ben al elke dag een kleine wandeling gaan maken men zoontje komt alweer van dag 4 weer bij drinkt goed dus weer mooie ervaring rijker ♥️♥️

Donderdag gedurende de dag af en toe eens een kramp maar nog gewoon van alles gedaan en redelijk veel gewandeld. Tegen de avond begonnen krampen dan iets vaker voor de komen. Was de laatste tijd vaak snel misselijk waardoor ik weinig at maar die avond juist wel honger dus goede portie + taartje van bakker als dessert. Lichaam wist dat er energie nodig was. Samen met mijn man de peuter in bed gaan leggen en toen had ik wel al een vermoeden dat het.ging doorzetten. Was best emotioneel te weten dat het wss laatste leek was dat zij ging slapen als kleinste in huis. Nog wat rust gepakt en ook nog.enkele uurtjes geslapen maar weeën werden wel duidelijker en ook wel al wat intenser. Rond 2u in de nacht opgestaan en tegen mijn man gezegd dat ik alvast de vroedvrouw zou bellen en hij nog even moest slapen. Beneden muziek en sfeerlichtjes aangedaan. Vroedvrouw was er na half uurtje en ja hoor, zat op 7 cm. Man wakker en bevalbad gevuld. Weeën werden natuurlijk pittiger maar wel te doen met de juiste ademhaling en geluiden. Badje in en was heerlijk! Tegen iets voor 5u kreeg ik meer en meer druk gevoel maar iets maakte het lichamelijk moeilijk om mee te.persen. Na zelf verschillende houding te hebben geprobeerd in bad ben ik er op aanraden van de vroedvrouwen uitgekomen. Ben aan mijn man gaan hangen en voelde meteen echte persdrang. Zo een 10 minuten later werd onze 2de dochter zo, al staande, geboren terwijl mijn water echt pas op het allerlaatste brak. Grote zus werd rond iets na 7 wakker en heeft beneden dan meteen kennis.gemaakt met haar zusje, wat echt heel erg mooi was. Ben erg dankbaar voor de mooie ervaring en de geweldige begeleiding van mijn vroedvrouwen en man. Was een heel intieme en krachtige gebeurtenis ❤️

das waar ik momenteel mee struggle dat mijn oudste niet meer mijn jongste is 🥺 ik was 3en half jaar alleen met hem en nu opeens is er weer een kleintje bij door omstandigheden weer alleenstaand maar pff hoe moeilijk ik het vind dat mijn oudste soms even op mijn aandacht moet wachten🥺

Oh wow, dat moet emotioneel zijn seg, zeker omdat jullie idd op elkaar aangewezen en enkel elkaar hadden (als gezin dan).. Je heeft echter je oudste wel een super mooi cadeau met een broertje erbij! Dat gaat veel meer (positieve) impact geven op zijn hele leven dan nu op korte termijn ineens mama te moeten delen. Komt goed. Heftig ook dat je er nu wel weer alleen voor staat met 2 jonge kindjes. Ik hoop dat je omgeving je wat kan helpen! Dikke knuffel en warmte voor jou ❤️

Zondag 11 januari binnen gegaan om 17u nadat rond de middag mijn water was gebroken. De weeën kwamen om de 5minuten. Maar ik had wel nog steeds maar 2cm Opening. Al kwamen de weeën rond de 3minuten, maar de opening op een paar uur tijd nog steeds maar 3cm. Ze hebben mij dan pilletjes toegediend zodat ik meer opening zou krijgen. De weeën waren toen ook al redelijk hevig, dus heb toen ook een epidurale gevraagd. Al snel ging ik van 3 naar 10 cm opening. Maar haar hoofdje zat schuin onderaan, ipv recht naar beneden. Ondertussen was het al maandag 12januari om 11u30. De vroedvrouw van die shift raadde me aan om al te beginnen persen, zodat de laatste loodjes minder zwaar zouden worden. Helaas 3u later nog steeds aan het persen, en nog niet veel verder gekomen. Met een vroedvrouw die boven op men buik zat te duwen zijn we het laatste half uur in gegaan. Een klein knipje voor de vacuüm e 3X3 persen op het hoofdje kwam ons dochtertje Ellis ter wereld om 15u05. De dokter knipte zelf de navelstreng door en ik had ze amper 5 sec op me liggen. Mijn man trok lijkbleek, en eventjes dacht ik dat hij niet gelukkig was met de geboorte van onze Ellis. Ik begreep er helemaal niets van. Ondertussen was iedereen druk aan het communiceren en had ik nog steeds geen flauw benul wat er aan de hand was. Ik hoorde haar ook niet direct wenen, maar ze verzekerden mij dat alles goed zou komen. Toen hoorde ik plots onze dochter wenen. Mijn man kwam met haar tot bij mij en legde haar in mijn armen. Hij zag er nog steeds heel bleekjes uit. Ik heb hem toen gevraagd of hij mss niet blij was met de geboorte van Ellis? Waarop hij antwoordde dat de navelstreng rond haar hoofdje zat en ze er uit zag alsof ze dood was. Haar hartslag was ook veel te hoog. Maar gelukkig hadden ze het ondertussen allemaal onder controle gekregen. En was onze Ellis helemaal ok. Een bevalling van 22uur en 5min. 🥵🩷

jaa zeker mijn omgeving helpt wel ook is de familie van mijn ex partner er gelukkig wel en gaan zij ook niet akkoord met wat de papa van men zoontje allemaal gedaan heeft.. gelukkig helpt dit wel veel zijn gistere nog langs gekomen met allemaal cadeautjes voor de baby en mij en men andere zoontje dus ze gelukkig sluiten ze mijn oudste ook niet buiten & ja ik weet ergens wel later dat ze elkaar nimeer kunnen missen ik ben gewoon op de moment heel emotioneel 3.5 jaar alleen met hem hij was altyd de kleinste en nu opeens de grootste 🥺🥺 en zo zie ik ook dat tyd echt kostbaar is hoe snel ze eigenlijk groeien 🥺

Maandag werd beslist om over te gaan tot inleiding wegens zwangerschapsvergiftiging. Dinsdagavond binnen gegaan en begonnen met pilletjes. Woensdagochtend werden de vliezen gebroken en gestart met opwekkers via infuus. Dit ging vrij snel van 0 naar 100 dus toch maar epidurale gevraagd. Die was na 3u al volledig uitgewerkt maar de wee opwekkers waren enkel nog verhoogd dus dat was zeer intens. Nieuwe epidurale geprikt. Koorts gekregen en overgeven. Rond 21u mocht ik starten met persen maar ze zat vast in het bekken. Nog met vaccuumpomp geprobeerd maar het hielp niet dus spoedkeizersnede. Ik had zelf nog hoge koorts dus heb hier amper iets van mee. En ons meisje is na de geboorte direct een uur meegenomen door de kinderarts wegens te hoge hartslag en koorts. Intussen stellen we het beide oke en kan ik zeggen dat zelfs zo een zware bevalling het waard is om je eigen baby te kunnen ontmoeten.

Ik was al sinds zondag middag wat ziek aan het worden. Het leek de griep te zijn, wat wel kon gezien mijn eigen ouders griep hadden gekregen en ik ze vlak ervoor nog gezien had. Maandag moest ik op controle aan de monitor maar dit was helemaal prima, daar kreeg ik ook de raad goed uit te rusten en vooral goed te blijven drinken, dat ik niet kon eten was niet zo'n probleem. Dinsdag kon ik enkel nog maar overgeven, zelfs vocht bleef uiteindelijk niet meer binnen. Verloskwartier gebeld en op hun aanraden naar spoed gereden. Eenmaal daar direct een infuus met water gekregen en iets tegen de misselijkheid waarna ze allerlei testen gingen doen. Voor de zekerheid ook even aan de monitor om de baby te controleren. Bleek ik toch geen griep te hebben maar wel zwangerschapsvergiftiging. De monitor was nog wel goed en ik had al gunstig 2a3 CM ontsluiting. Dus werd er beslist dat ik moest blijven om vocht via het infuus te krijgen en zou ik woensdag ochtend ingeleid worden. Woensdag om 6u hebben ze dan een pilletje ingebracht waarna mijn vliezen werden gebroken. Bleek onze dochter al ontlasting gedaan te hebben in het vruchtwater dus ze zou na de bevalling direct door een kinderarts gecontroleerd moeten worden. Een uur na het breken van de vliezen werden wee opwekkers aangehangen. Echter moest ik daardoor continue aan de monitor blijven liggen. Doordat ik niet van houding kon veranderen omdat de monitor dan wegviel kon ik ook heel moeilijk de pijn van de weeën opvangen en begon ik terug over te geven. Hierdoor dus vrij snel beslist van een epidurale te nemen. Na het plaatsen van de epidurale was het een immens verschil, alleen begon de hartslag van onze dochter met iedere wee heel fel te zakken. Op een gegeven moment was de hartslag maar 84 waardoor er een vroedvrouw vaginaal haar hoofdje aan het stimuleren was, een andere vroedvrouw via mijn buik haar probeerde te stimuleren en een andere vroedvrouw medicatie aan het toedienen om mijn baarmoeder volledig te laten ontspannen en met de gynaecoloog aan het bellen. Dit was enorm spannend om mee te maken, maar enorm dankbaar voor de goede communicatie van alle vroedvrouwen over wat er aan het gebeuren was. Na 2u nog eens opgemeten en had intussen toch 5cm ontsluiting zonder de wee opwekkers. Daardoor werd beslist om toch nog een laatste keer te proberen de wee opwekkers opnieuw op te starten (anders zou het zeker keizersnede worden). Gelukkig reageerde ze er toen wel goed op waardoor ik na 2u ineens 8cm ontsluiting had en zelfs geen 10 minuten later persdrang. Na een half uur persen, was ze al goed gevorderd. Maar kreeg ze het opnieuw telkens heel moeilijk met iedere perswee. Hierdoor heeft de gynaecoloog beslist een knip te zetten en een vroedvrouw mee te laten duwen op mijn buik. Dit was enorm pittig maar 2 persweeën later werd onze dochter geboren. Ze begon direct te huilen wat een hele opluchting was na deze bevalling! Nu een paar dagen later kijk ik er wel positief op terug. Hoewel het intens en spannend was ben ik enorm blij met hoe iedereen communiceerde over wat er ging gebeuren en waarom dit nodig was. En zo blij om onze kleine meid gezond in onze armen te hebben 🥰🥰

Ik had een (tweede) snelle bevalling.. Op 40+4 weken monitor die goed was en een klein beetje ontsluiting van een 2-3cm. Afgesproken dat ik op 40+6 om 7u zou binnengaan voor een inleiding. Het onderzoek voor dat de gynaecoloog de inleiding zou starten (gel) wees tot ieders verbazing op 7cm. Ik heb voor vertrek thuis één rugwee gehad. Meteen beslist om alles toch wat meer te stimuleren en de vliezen te breken. Uiteindelijk nog wat hulp nodig gehad omdat de onsluiting bleef steken op 8cm terwijl ik wel al persdrang had. De vroedvrouw heeft dan inwendig de baarmoedermond(?) over het hoofdje geduwd. Zo had ik meteen 10cm en kon ik persen. Eerste graads scheurtje met hechting maar dit valt beter mee dan de knip van de eerste bevalling. Ik had dus een bevalling van 3 uur en heb een prachtige zoon ter wereld gebracht 🧡 Heel blij met de 7cm zonder weeën 😅