Zijn jullie niet bang dat het mis kan gaan

Probeer voor jezelf de vraag te stellen bij wie je terecht wil kunnen als het fout zou lopen. Die mensen kan je denk ik met een gerust hart het nieuws vertellen, als je dat zelf graag wil. De kans dat het fout loopt, wordt steeds kleiner, maar is helaas nooit onbestaande. Sommigen hebben de pech dat het na die 12 weken fout loopt. Dat is eigenlijk een vrij 'arbitraire' deadline Je kan ook wachten tot je eerste echo, dan ben je zeker dat het hartje klopt. Zolang je HCG goed stijgt en je geen bloedingen hebt, kan je vrij gerust zijn denk ik

Ik vind dat je naar je eigen hart moet luisteren. Ik had geen zin om het te verzwijgen en was te gelukkig om dat te doen. Dus had het al aan heel veel mensen verteld. Heb dan een miskraam gehad op 7,5 week en eigenlijk had ik ook heel veel nood om het te kunnen vertellen om het verdriet te verwerken. Dus ook helemaal geen spijt van gehad dat ik het aan veel mensen had gezegd . Die tijd is gepasseerd vind ik. Er moet plaats zijn voor dit soort gesprekken. Dus voila nu terug zwanger . En ik vertel het lekker wel weer aan mensen. …

Ik zeg het meteen tegen m'n dichte familie. Ben kleuterjuf dus moet meteen stoppen met werken. Voelt heel fout om al m'n collega's op de hoogte te brengen en m'n familie niet... Vorig jaar ons kindje uiteindelijk verloren en wat was ik 'blij' dat m'n omgeving het allemaal wisten... Zowel familie als vrienden wisten het en zoveel steun gehad! Nu ook zelfs voor de bloedtest aan m'n ouders reeds gezegd. Na 8 maanden proberen voelde het het beste om meteen alles te zeggen. Hierdoor gisteren een heerlijk menu kunnen eten van een top restaurant in de buurt (take away menu) dat helemaal zwangerschapsproof gemaakt was voor mij 😁 vanavond worden alle groentjes extra gewassen, hapjes worden gezien dat ik er ook voldoende kan eten. Geen stress rond al dat eten dan 😂 ben momenteel 11+1 en 2 fijne echo's gehad wel 🍀 plus... Ik ben gigaaaa ziek van zwangerschappen dus heel fijn dat ik daar ook eerlijk over kan zijn

12 weken zegt eigenlijk niet zo veel, behalve dan de uitslag van de nipt natuurlijk. Vertel het tegen diegenen waarbij je ook steun zou zoeken als het misgaat. Eens het hartje klopt is de kans weer minder op een miskraam dus dat kan ook een geruststelling zijn. En probeer vooral te onthouden dat het meestal wél goed gaat.

Ik moet 6 januari naar mijn gynaecoloog, voor het eerst heb ik dan een echo dus ben heel benieuwd is nog 2 weken in afwachten en hopelijk is alles goed met de baby en hoor ik het hartje straks. Ben echt benieuwd

Bedankt voor je recht. Hopelijk mag alles goed gaan bij u en kan u van de feestdagen genieten ook fijn als er zoveel rekening gehouden worden. Ik word vaak misselijk met het eten en drinken zelf veel dingen kan ik nu niet verdragen. Dit is mijn 3de zwangerschap en toch is deze zwangerschap helemaal anders dan bij de vorige 2. Hopelijk krijg ik goed nieuws op 6 januari als ik mijn eerste echo heb en het hartje goed klopt

Het kan zijn dat je het hartje nog niet gaat horen, zo vroeg doen ze dat niet altijd. Het is maar dat je niet teleurgesteld bent 😔

Zelf een kindje verloren en ik vond het eigenlijk fijn dat we het verdriet niet 'alleen' moesten verwerken en de familie op de hoogte was.

Ja hoor. Zelf een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad dus dan was het ineens operatie en nadien niet meer zwanger. Nu heb ik een zoontje van 8 maanden en de bezorgdheid zal er altijd zijn, wel in mindere mate. Het hoort bij graag zien denk ik dan... Het gaat echter veel vaker goed dan dat het mis gaat, probeer rustig te blijven en afleiding te zoeken. Een vroegere echo hielp mij eerlijk gezegd niet, ik ben heel de zwangerschap bang geweest...

Ik wacht het af dinsdag ik ben dan 9weken en 2 dagen

Kan ik me ook wel voorstellen. Al heb ik zelf weinig mensen die me er in zullen steunen mocht het mis gaan. Maar blijf hopen dat alles goed mag gaan

Aah oei ook zeker niet mis. Ik probeer ook zeker afleiding te zoeken maar mijn vermoeidheid is enorm dus slaap veel. Wil me er vaak niet aan toe geven maar even als ik lig tv te kijken val ik toch weer in slaap. Heb ook heel weinig tot geen energie. Dus moet mezelf echt dwingen

Als je blij en trots bent en het met de wereld wilt delen gewoon doen. Ik heb de eerste zwangerschap het eerder aan dichte familie en vrienden verteld gelijk ouders en beste vriendinnen en verder wou ik de uitslag van de NIPT afwachten. Uiteindelijk op 21 weken bevallen van een stilgeboren zoontje. De kans is kleiner na 12/13 weken, maar jammer genoeg niet onbestaand. Roep het van de daken als dit je beter doet voelen. Bij de tweede zwangerschap had ik dan heel veel angsten en ik had eigenlijk ook totaal geen grote buik buiten ouders en beste vriendinnen wisten het eerder, onze families wisten het rond de 20 weken en de buitenwereld pas rond de 27/28 weken. Je moet het allemaal voor jezelf uitmaken hoe het te willen delen en wanneer.

Als ik er nu op terugkijk heb ik spijt dat ik het niet eerder verteld heb. Mijn vorige zwangerschap is uitgedraaid op een miskraam en heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld. Mijn man stond er anders in en snapte mijn verdriet niet helemaal en voor de rest wist dus niemand het, heb ook gewoon doorgewerkt. Bij deze zwangerschap ook pas erg laat verteld, uit angst dat het weer mis zou gaan. Maar als ik nu terugkijk zou wat steun echt niet erg geweest zijn..