Gemiste miskraam

Ik ben ook benieuwd hoe snel je cyclus terug op gang kwam achteraf… of de hormonendip?

Allereerst heeft veel sterkte gewenst. 🤍 Ik heb dit ook gehad in april 2024. Heftige periode. Mentaal inderdaad hard afgezien van het feit dat er al drie weken een dood wezen in mijn lijf zat. Ik ben hier uiteindelijk ook voor naar de psycholoog geweest. Ik heb tussen het moment dat we wisten dat het een miskraam was en de curettage nog even moeten wachten tot het zelf op gang kwam. Dit was echt een gekke periode. Veel steun gezocht bij familie en vrienden. De curettage zelf viel mee, achteraf niet veel gebloed. Een week later wel, met grote stolsels en krampen. Dit was de verklaring waarom ik niet veel had gebloed achteraf omdat ze na de curettage stollingsmiddel hadden gegeven nadat ik redelijk hevig begon te bloeden. Niets ernstigs uiteindelijk. 6 weken later op controle en wij mochten eigenlijk meteen opnieuw zwanger proberen te worden. 3 maanden later was ik terug zwanger en nu 7 maanden geleden bevallen van een gezonde en flinke zoon. Ik wens jou hetzelfde toe! 🥰

Ten eerste veel sterkte gewenst. Ik heb er ook eentje gehad in maart 2021. Was niet zo'n fijne periode 😬. Ik heb veel last gehad van de curettage. Veel gebloed en veel klonters waardoor ik ook flauwviel e.d.. Het herstel daarvan was bij mij zwaarder dan het herstel van mijn bevallingen. Alles was op zich wel goed verlopen en in juni dat jaar was ik weer zwanger van onze nu bijna 4 jarige dochter. Ik had mijn cyclus dus wel redelijk vlot terug.

Heel veel sterke! Neem je tijd om dit een plaatsje te geven! Ik heb 1 gehad in 2023. Bij mij kwam het niet zelf op gang en ik wou het ook niet zelf opwekken omdat ik het dan zou zien. Ik vond dat idee erger. Dus ik heb voor een curretage gekozen. Qua bloedverlies viel het uiteindelijk wel mee. Het was zoals een hele zware menstruatie. Ik denk dat ik een dikke week bloedverlies had. Een maand later had ik dan opnieuw mijn maandstonden. Dit was veel lichter dan ik het normaal had. Wij zaten toen in een traject bij de fertiliteit en zijn bij de start van mijn menstruatie direct opnieuw gestart. Maar dat was te snel. Wij deden iui en ik merkte bij de inseminatie dat ik het heel moeilijk had. Die iui mislukte ook maar ik denk dat mijn lichaam er eigenlijk ook nog niet klaar voor was. Ik had mezelf wat meer tijd moeten gunnen. De iui erna voelde ik me al weer positiever ik had ook weer een normale menstruatie gehad. En die keer was ik opnieuw zwanger en nu is mijn dochter 16maanden ❤️‍🩹 Ik ging door ons traject naar de psycholoog en dat heeft me wel heel hard geholpen bij dit. Ook toen ik dan opnieuw zwanger was ben ik nog een hele tijd gegaan omdat ik heel veel angsten had om het opnieuw mee te maken. Als laatste misschien ook dit. Wij hadden die week ook de eerste afspraak met de vroedvrouw. Ik heb die dan geannuleerd door de curretage. Maar ze boden nog steeds aan om te komen. Ook bij een verlies kan je nog op hen beroep doen (ook terugbetaald). Het hielp ook wel om samen met mijn partner met iemand te praten over het verlies en alles errond. Ik vond dat zelf heel waardevol. Ik wens je heel veel sterkte en ook hopelijk weer goed nieuws! ❤️‍🩹

Veel sterkte, neem je tijd. Ik heb in april 2025 het ook meegemaakt. Ik dacht 11 weken zijn ging naar de echo en vruchtje bleek 9 weken te zijn… ik heb afgewacht en het is spontaan achter een week eruit gekomen daarna ongeveer 4-5 weken mijn menstruatie gekregen en alles was inorde op de controle echo. Na 3 weken was de zwangerschapstest ook negatief. We waren het ook totaal niet verwachtende , had nog alles symptomen… heel jammer dat dit moet gebeuren😔

Veel sterkte! Hier meegemaakt november '24. Een 1 eiige tweeling verloren ook 8.5w dan hartjes gestopt bij beide. Heb ze nog tot 11 weken gedragen en met medicatie uiteindelijk laten op gang komen. Geen curretage. Ik had dit nodig om af te wachten maar mijn lichaam hield ze vast dus de medicatie moest wel en werkte dus. Ik heb ze thuis kunnen opvangen, bekijken en hebben ze dan begraven. Het voordeel was dat ik afscheid kon nemen bij het afwachten ookal leefden ze niet meer. Het nadeel was wel een mini bevalling met ontsluitingsweeën. Het bloeden duurde ongeveer 2 weken. Ook gewoon heel veel gehuild, waarom? Vragen zonder antwoord. Intens verdriet en dat mag er zijn! Ik praat er ook over want ze waren er, we hadden al 2weken lang het idee van de tweeling al 2 weken dat we wisten dat hun hartjes klopten en ineens niet meer. In maart '25 de positieve test en nu ons zoontje van 10weken bij ons 🥰. Het idee van 3 kindjes kan ik nu wel.niet meer lossen doordat we wel écht even die toekomst hadden (hebben al 1 dochter). Ik wens je zoveel liefde en warmte rond je, een goed herstel en er is licht na deze helperiode ookal is het nu heel erg donker. Veel liefs😘