De weg naar een tweede kind is zo zwaar, herkenbaar?

Ik zou zeggen: geef de moed niet op! Misschien kan je nog eens op controle gaan bij je gynaecoloog en vragen om door te sturen naar UZ Jette fertiliteit? Daar kunnen ze allerlei extra onderzoeken doen waardoor er meer duidelijkheid kan komen. Ik was bij ons eerste kindje direct zwanger zonder problemen, voor ons 2e kindje had ik eerst een miskraam (met curettage) en nadien nog een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Nu 38 weken zwanger, maar kan je vertellen dat er bij ons ook veel onzekerheid en angst was, vooral de eerste maanden. Ik wens je veel moed 🫶🏻

Prachtig nieuws, bijna opnieuw een kleintje in je armen ❤️. Op de natuurlijke manier zwanger geworden?

Wat erg! Ik heb iets gelijkaardigs maar zeker niet zo erg! Bij ons eerste kindje hadden we na 7 maand door dat ik Pcos heb, en na de eerste KI was ik zwanger! Nu is ze 18maand. Proberen we nu 5 maand voor nog een kindje. Natuurlijk gingen wij ervan uit, dom, dat het terug van de eerste KI prijs ging zijn, not. We zitten nu aan de 3de. Zit ook in de 2 weken wachttijd.

Kunstmatige inseminatie deze keer omdat het zaad dan op kwaliteit werd gecontroleerd 😊

Ik duim voor je!

Ik ga dat ook eens aankaarten hier. Ik twijfel over m’n man zijn zaadjes omdat hij rookt en al 40 is…waren er bij jou ook indicatoren voor een verminderde kwaliteit?

Ja een auto-immuunziekte bij partner 😊

Wij zijn na 9 maanden intens natuurlijk proberen (lees: met ovulatietesten en temperatuur meten elke keer) naar fertiliteit gegaan. Zat er mentaal helemaal door (had al eens mk meegemaakt in vorige relatie), heel mijn omgeving leek na 1 poging zwanger te zijn. Bij de huisarts gaan uithuilen en die wist mij te zeggen dat er helemaal geen doorverwijzing nodig is voor een eerste afspraak en 6 maanden proberen als je mid 30 bent echt oké is om zelf een afspraak te maken daar. Al is het enkel voor de check-up. Alles bleek bij ons in orde en dan mochten we kiezen, verder proberen zelf of IUI, we zijn voor IUI gegaan en de tweede poging ben ik zwanger geraakt. De moed niet opgeven maar hulp zoeken kan zeker geen kwaad!

Hier heb ik een dochter van 20 en een zoontje van 1,5. Hij is geboren na 14 jaar proberen, met de eerste ronde ivf. Ik had ervoor enkel een miskraam nog gehad.

Ja ik overweeg het toch..

Mooi dat het gelukt is uiteindelijk 🩷

Bij mij kwam het door pcos en endometriose dat het een tweede keer niet lukte. Ik heb 14 jaar gevreeen zonder voorbehoedsmiddel en er gebeurde gewoon niets. Met mijn nieuwe partner dan beslist om de ivf kant op de gaan. Een eerste afspraak gemaakt en gewoon kunnen gaan en na een gesprek met een psychologe groen licht gekregen om te starten. Bij iui (inseminatie) was ik zwanger van een tweeling maar helaas op 8 weken een miskraam. Dan een pauze vak een jaar genomen, opnieuw begonnen met ivf en direct zwanger.

Dit is zo herkenbaar. Ik heb ook al een kindje van bijna vier en toen we voor een tweede begonnen, was ik na twee maanden al terug zwanger maar die zwangerschap eindigde in een miskraam na negen weken. Ik ben nog elke maand bang dat, als ik terug zwanger zal zijn, het weer mis kan gaan..

Het kan nooit kwaad om het zaad van je partner eens te laten controleren. Roken kan zeker een negatief effect hebben, maar weet wel dat leeftijd bij een man minder/later pas speelt (begint pas te dalen ten vroegste rond 45 jaar). Wel is het een heel eenvoudig onderzoek waar je dan toch al weer een stap verder mee bent. Misschien als de resultaten toch niet heel goed zijn dat dat hem wakker kan schudden om toch te stoppen met roken… Wat zwaar moet het al zijn geweest, zeker met de curretage! Wij hebben ook een dochter van net 4 jaar en zijn nu bijna een half jaar terug aan het proberen, voorlopig zonder resultaat… Ik zoek ook naar verklaringen, voel me schuldig over een klein stukje chocolade, probeer iets meer te bewegen, gezonde vetten te eten… In hoeverre heb je een gezondere levensstijl en supplementen al bekeken? Zoek zeker Q10 eens op! Zou op onze leeftijd (ik ben 38) een positief effect op de eicelkwaliteit kunnen hebben… Mag je je bloedverdunners blijven nemen tijdens de vroege zwangerschap? Moet je dan niet zo snel mogelijk op spuitjes overstappen? Ik kreeg bij mijn eerste zwangerschap een trombosebeen bij 25 weken, dus heb toen ook de rest van de zwangerschap bloedverdunners (spuiten) gekregen. Gelukkig na de zwangerschap terug volledig kunnen stoppen…

Ik begrijp je zo goed, maar zoals men zegt ‘elke nieuwe zwangerschap is een nieuwe start’ en een miskraam vergroot normaal de kans op een volgende miskraam niet, tenzij er onderliggende zaken spelen. Maar de theorie kennen we allemaal, het echt kunnen dragen mentaal is wat anders… veel courage! Intussen ben ik bijna 7 weken zwanger, ik schreef dit dus toen ik blijkbaar al zwanger was, kan plots zo snel gaan

Mijn man liet idd testen in die periode, gelukkig alles goed en dat bleek uiteindelijk ook want ik ben intussen zwanger 🩷 ik ben wel heel bang en hoop dat nu alles goed mag gaan.