4 Reacties

2 maanden geleden
Hier hetzelfde en ook (net) 2 jaar. Onze dochter zat sowieso ergens onderaan de curve maar is nu nog gezakt in gewicht wat mij heel onzeker maakt. Ik probeer de sfeer aan tafel rustig te houden maar het niet willen eten is echt een stress trigger voor mij. Hopelijk gewoon een fase?

2 maanden geleden
2 is dan ook echt een uitdagende leeftijd 馃槀 heb dit mijn mijn nu oudere kindjes ook meegemaakt wat bij mij wel hielp is hen al rondlopend terwijl ze aan het spelen waren een stukje boterham aan te bieden of een stukje fruit of groente en terwijl ze speelde aten ze het wel op. Als dit goed liep plaatste ik een bordje op de salontafel met verschillende dingen brood met beleg en fruit en warme groentjes en zette het daar gewoon neer en zei niks ze kwamen zelf kijken uit nieuwsgierigheid en aten het ook op wel op hun gemakje met tussenpozen maar ook al spelend en zo geleidelijk aan verplaatste ik het bordje meer en meer naar de keuken. Dit hielp voor mij kalmeren en geruststellen dat ze voldoende binnen kregen en er was ook geen gestress meer weet niet of het voor u kan helpen maar wie weet

vorige maand
Reactie op jessicagatay
2 is dan ook echt een uitdagende leeftijd 馃槀 heb dit mijn mijn nu oudere ki ...
Ik probeer je tip alvast uit! Bedankt!

vorige maand
Wij gaan nu ook al een tijdje door zo'n fase met onze zoon van 3. Is al zeker een half jaar zo bezig. Het verschil is wel dat hij tegenwoordig zijn boterhammen tijdens de middag wel ook flink opeet.
Wat proberen wij en werkt soms/meestal?
We geven naast zijn bord een klein 'nee-danku'-potje. Daar mag hij zelf het eten in scheppen dat hij niet lekker vindt of niet wil eten. De afspraak is dan dat hij wel proeft van hetgeen hij wel in z'n bord laat liggen. De ene keer een succes, de andere keer niet.
We spelen zijn favoriete liedje tijdens het eten af (lees: gedurende de hele maaltijd op repeat 馃ゴ). In zijn geval is dat Un Poco Loco van de film Coco. Wanneer Miguel zingt, zingen we allemaal mee en wanneer er enkel muziek is eten we hapjes. Meestal is dit een voltreffer. Hij zal bijna nooit zijn bordje helemaal leeg eten, maar dan eet hij tenminste toch wat.
We zijn geen fan van belonen met stickers oid, omdat gebleken is dat dat verkeerde eetgewoontes in de hand kan werken. We maken er ons ook niet meer zo druk om, verder is hij een actief mannetje ook al is hij wat slanker dan zijn leeftijdsgenootjes. Het komt wel goed, denken we dan.
Zijn zus ging een gelijkaardige periode door, maar veel korter. Die at terug veel meer toen we het 'nee-danku'-potje hadden ge茂ntroduceerd.
Nog tussendoor geprobeerd en al dan niet succesvol:
- doorheen de dag een bordje met fruit of snackgroenten op hun tafeltje gezet zonder boodschap, daar werd dan wel eens wat van gekrabbeld.
Hopelijk kan dit al helpen!