Nu voor een tweede gaan of wachten?

Ik werd plots werkloos toen we al een tijdje nadachten over de wens voor een tweede. Ik ben begonnen met ander werk zoeken, in de hoop vast werk te hebben en dan in het, wel ambetante, scenario te zitten dat je dan na korte periode al moet zeggen dat je zwanger bent. Dat werk zoeken was helaas makkelijker gezegd dan gedaan en ik begon/begin de hoop stilaan te verliezen. We hebben besloten wel gewoon voor die kinderwens te gaan. Ik ben nu 13 weken zwanger van de tweede. Na lang nadenken en pieken bedacht ik me dat de enige reden om te wachten het werk was. Toen hebben we ons de vraag gesteld: Gaan we over 10 of 20 jaar spijt hebben als we om die reden wachten? Ons gevoel was toen erg duidelijk. Ik vind het nog altijd niet makkelijk en pieker er nog regelmatig eens over: Hadden we toch niet beter gewacht? Was dit wel de goeie keuze? Maar ik weet dat die oiekergedachten uit angst en onzekerheid komen. Zo vond ik het nieuws met familie en vrienden delen erg stressvol: Wat gaan ze ervan denken? Gaan ze hier over oordelen? Zullen ze het onverstandig vinden? Werk zal uiteindelijk wel komen en financieel hebben we het ook echt grondig bekeken, dus we hebben dan besloten om ons hart te volgen

Ikzelf ben werkloos geraakt 1 maand na terugkomst van zwangerschapsverlof Ik heb direct werk proberen te zoeken omdat 2 jaar verschil altijd in mijn heb gehad en financieel stabiliteit wauw voor we aan een 2de begonnen Ik vond mijn weg niet met werk zoeken en ik kwam er op uit dat ik mijn jeugddroom van een diploma hebben graag wauw laten uitkomen. Ik ben zelf dus begonnen met een opleiding, en met een 2de wachten we dus tot na de opleiding. Wij hebben de prioriteit naar financiële en huishoudelijke stabiliteit gezet (dat is vanwegen wat wij zelf hebben meegemaakt en van onze familie hebben gezien) weet dat dit onze keuze was en het compleet niet fout is om anders te doen! Ditt zou betekenen dat tussen onze 1ste en 2de zo een 6 jaar zou zitten.... Aan de ene kant vind ik dit zelf moeilijk (meer wegens druk van de omgeving en de fantasie dat de kinderen dan graag samen spelen) Anderzijds denk ik dat ik daardoor meer 1 op 1 aandacht kan geven per kind wat ik wel leuk vind Wat ik wil zeggen, kijk naar waar jullie prioriteiten zetten (kinderen kort bij elkaar of stabiele werksituatie) En bekijk ook waarom jullie dit belangrijk vinden (eigen waarden of druk van andere) Dit rustig bekijken en te bespreken kan opheldering brengen over wat en waarom iets belangrijk is Ongeacht, als je er goed bij na denkt en met volle vertrouwen gelooft dat het de juiste zet is voor jou gezin op dat moment, dan heb je het altijd goed gedaan vind ik!

Ik wou van job veranderen, maar we hadden ook een kinderwens. Initieel wou ik ook niet zwanger aan een nieuwe job beginnen, of direct na start zwanger worden, dus gingen we eerst voor het kind. Nu bij ons bleek dat niet te lukken, dus uiteindelijk ben ik toch maar op ander werk gaan focussen, ik was niet meer tevreden en kon niet blijven wachten. Je raadt het al, net toen ik mijn nieuwe job gestart was, uiteindelijk toch zwanger geraakt 😅 maar mijn werkgever was er heel begripvol voor, in mijn hoofd had ik het erger voorgesteld dan het uiteindelijk was. Is het ideaal nee, maar als je een goede werkgever hebt, komt dat uiteindelijk wel goed, en moet je het ene niet van het andere laten afhangen. Cru gezegd, als ze een jonge vrouw aannemen, weten ze dat dat altijd kan gebeuren.