Zoontje 15 maanden autisme?

Ik denk dat het heel erg vroeg is om hier al van autisme te spreken. Spreken is zowizo nog heel erg vroeg op 15 maanden, terwijl hij eigenlijk wel al wat spreekt (hoera en dada). Sommige signalen die je aanhaalt kunnen tekenen zijn van autisme, maar hoeven dat ook niet te zijn. Waarom maak je je er zorgen over?

Hij zegt de woordjes niet, maar als we hoera zeggen steelt hij zijn armpjes in de lucht

Lijkt mij ook nog vroeg maar ik begrijp je bezorgdheid. Zeker wanneer de papa ass heeft snap ik dat je sneller in die richting kijkt. Elk kindje groeit en ontwikkeld natuurlijk anders. Eventueel eens met een arts over spreken? Maar ook testen gebeuren denk ik pas in heel wat later stadium.

Los daarvan denk ik dat het super vroeg is om echt al te spreken , maar hij communiceert wel. Heb je al eens bij kind en gezin gesproken over je vermoedens?

Bespreek je vermoedens en ongerustheid zeker eens met de huisarts of de arts van kind en gezin. Een diagnose autisme kan ten vroegste aan de leeftijd van 2 jaar gesteld worden, maar als je als ouder voelt dat er iets aan de hand is, dan kan je dit best blijven bespreken!

Hoe gaat het nu met je zoontje ? Ik heb hier een vrolijke baby van 7 maanden, maar reageert ook niet op zijn naam. Doet niet aan babbelen (ba of da, niets van dat). Kijkt niet in je ogen als je hem vast hebt. Enkel vanop een afstand. Maar lacht wel veel en speelt veel. Maar ik heb ook vaak het gevoel dat hij bij iedereen op zijn gemak is, niet percé anders is bij mama als papa als complete vreemden. Maak me wat ongerust

Hoi, super hoe je je kindje observeert en zo goed mogelijk probeert te ondersteunen/stimuleren. Op die leeftijd kunnen er al kenmerken zichtbaar zijn, vermoedens zijn, maar het hoeft nog niet te betekenen dat er ass is. Als je graag eens je zorgen deelt en info op doet, zou ik ook verwijzen naar huisarts, kind en gezin, autismechat, of een verkennend gesprek met thuisbegeleidingsdienst van jouw provincie

Hier een zoontje van 3 die vandaag een doorverwijzing kreeg naar COS om te testen. We vermoeden het zelf al langer, maar vinden het tot nu toe niets alarmwekkends. Het is vooral op school dat het erg moeizaam gaat en willen er ook alles aan doen om hem hierin te ondersteunen en ervoor te zorgen dat hij meekan (qua intelligentie moet hij verre van onderdoen aan leeftijdsgenootjes, het is vooral spel en sociale interactie waar school zorgen over heeft). Ik ben niet zo’n fan van labeltjes en vind dat elk kind sowieso als individu gezien moet worden. Maar als ze hulpmiddelen kunnen aanbieden waardoor hij zich beter kan ontwikkelen op school lijkt het me toch beter 🤷🏻‍♀️ ik zou me vooral niet teveel zorgen maken.. een diagnose of niet, ‘t is niet dat je ineens minder van je kind gaat houden en je kind is uiteindelijk zoveel meer dan die diagnose ☺️